درباره الی

دوست یا سرگرمی یا هیچ کدوم؟

تا موقعی که می دونن برات مهمن یا حداقل اینجوری فکر میکنن هر جوری که دلشون میخواد رفتار میکنن. حالشون خوب باشه خوبن حالشون بد باشه هم سعی نمیکنن رعایت چیزیو بکنن.چرا؟چون مطمئنن که برات مهمن. اکثر ما تمام ادا اصول ها و بازی درآوردن هامون اول از همه سر پدرمادرهامونه! باارزشترین آدمای توی زندگی اکثر ما!و البته آدمایی که بیشترین کج خلقی ها و بیشترین بی حوصلگی هامون نصیبشون میشه. تو دوستان هم همینطور. تا وقتی که بدونن جایی تو قلبتم نه حداقل تو ذهنت دارن هر موقع جوری باهاتن که خودشون دوس دارن. گاها جفتک انداختن و چهارتا حرف بدون فکر هم براشون زیاد سخت نیست. به این فکر میکنن که چه جوری میشه با تو بهشون بیشتر خوش بگذره. حتی اگه دوستت دارن به خاطر خودشونه. چرت و پرت نمیگم. اصن طبیعیش همینه. تو اگه آدمای توی زندگیت خیلی زیاد برات مهمن غیر طبیعی هستی!

تو تو زندگی یه آدم مستقل و تنهایی! دوستای اطرافت هم فقط نقش نسیمی رو دارن که گاها به صورتت میزنن و حالتو بهتر میکنن. یه عده میرن یه عده میان. بعضیا ماندگاریشون بیشتره بعضیا کمتر! بعضیا هم فقط یه نسیم زودگذرن که شاید کمیت نداشته باشن اما کیفیتشون بالاس! کاری که تو باید بکنی اینه که اجازه ندی این نسیم ها به طوفان که هیچی به باد هم تبدیل نشن! در حد همون نسیم بمونن یا حتی نمونن اما طوفان و باد به پا نکنن.

 

+   الهه ناز ; ٢:٥۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۱٢/٦

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir